Het was een hele onderneming, het nam veel tijd in beslag maar we zijn er geraakt! Eindelijk in Peking! We zijn vrijdagmorgen om kwart voor tien vertrokken in Zaventem richting Budapest (Hongarije) om van daaruit door te vliegen naar Peking. In totaal goed voor zo'n 10u vliegplezier! En ik moet het toegeven: het is echt wel lang! We hadden persoonlijke tv-schermpjes op het vliegtuig, een bakje om te gamen, een dekentje en een kussentje, maar als de Engelse films worden gedubd in het Chinees met daar bovenop nog eens Chinese ondertiteling en als je moet betalen om te gamen, dan schiet er niet veel meer over om je mee bezig te houden. Af en toe een dutje, eens luisteren naar mijn Ipod, eten, of een film bekijken op mijn eigen laptop tot die uitvalt door lege batterijen,... meer had ik niet om me bezig te houden. We zijn uiteindelijk toegekomen om 5.20u 's morgens in Peking, waar we werden afgehaald door 2 jongens (Dash en Yin) van onze school hier. Eén van hen heeft ons dan naar ons appartement gebracht. We hebben echt een groot appartement, redelijk nieuw, maar wel afgelegen van het centrum. We moeten nog een eindje met de metro om meer naar de drukkere delen van Peking te geraken. Er zijn 4 slaapkamers (waarvan één met een dubbel bed, maar omdat de matras daarvan veel te hard is, hebben we besloten toch maar een kamer met een enkel bed te nemen), 2 badkamers, een keuken, een grote living en een eethoek. Het valt dus allemaal heel goed mee. Ik heb me ondertussen al geïnstalleerd op mijn kamer en zal me er wel thuis voelen.
Nadat Dash alles had gezegd over ons appartement, moesten we met hem mee op rondleiding, balen! Na 12u vliegen, en met een jetlag, heb je geen zin om nog eens achter een Chinees te hollen door Peking. Hij heeft ons de supermarkt, de bank en andere dingen getoond, heeft ons geholpen om een metro-kaart te kopen (het is hier 20 cent om 1x met de metro te rijden!), om een SIM-kaart te kopen (want ik kan hier niet sms'en met mijn persoonlijke SIM-kaart) en is met ons naar de politie gegaan om ons tijdelijke verblijfplaats aan te geven. Na 3u konden we ons eindelijk neerploffen in de zetel!
Na een powernap zijn we 's middags naar de supermarkt geweest om inkopen te doen, een waar avontuur! Iedereen gaapt je aan (ook op straat), staat naar je te kijken, maar als je dan iets vraagt verstaat niemand je (hier spreekt bijna niemand Engels) en jij verstaat de rest niet. Zo hebben we moeten gokken of we nu wasverzachter hadden gekocht of waspoeder. Ook op straat is het hier een avontuur. Chinese bestuurders geven geen voorrang. Als je als voetganger oversteekt op het zebrapad terwijl het groen licht is, dan moet je nog oppassen dat de auto's niet doorrijden. Ze hebben ook geen geduld en claxonneren bij het minste dat ze moeten wachten of opgehouden worden. Het wordt hier dus nog uitkijken!
's Avonds zijn we een kijkje gaan nemen op Henry (= jongen van bij ons op school in Mechelen die mee is met ons) zijn appartement. Hij zit in een andere buurt en heeft bovendien wel al internet, in tegenstelling tot ons (het moet nog geïnstalleerd worden). Even het thuisfront checken om dan terug te gaan naar ons appartement om uit te rusten van de jetlag.
Het gaat hier nog even wennen worden, qua mentaliteit en zeker de taal, maar het wordt zeker tof! Ik heb er zin in en de eerste dag is alvast goed verlopen!

xxx