Vandaag zijn we naar de Verboden Stad geweest. En ik moet zeggen: het was de moeite! De stad zelf was mooi, maar ook de mensen waren de moeite. We hadden afgesproken om half elf aan de ingang van het Tian'men plein om dan zo naar de Verboden Stad te gaan. Wij waren de eerste en hebben daar dus een tijdje staan wachten. Maar het was de moeite! Ik ben het al gewoon dat je hier als buitenlander wordt aangestaard, maar vandaag was het toch nog een graad erger. Ok, ik had een short aan (want het was hier vandaag echt mooi weer), en ok, ik ben blond en zie er anders uit, maar dat wil nog niets zeggen. We stonden te wachten toen er iemand kwam vragen om een foto te trekken van ons. Je voelt je dan echt een plaatselijke bezienswaardigheid. Maar dat was nog vriendelijk. Want om de zoveel minuten zag je iemand die een foto van ons aan het nemen was van op een afstand. Op een bepaald moment waren we alle twee onze trui in onze rugzak aan het steken, toen er plots een man echt naast ons kwam staan om een foto te nemen. Gewoon zonder te vragen, hupla, met een smile! En het grappigste van allemaal moet nog komen. Toen Jonas al was aangekomen (nog een Belg van onze school in Mechelen) gingen we naar het Tian'men plein. Maar onderweg werd ik tegengehouden door een koppel met een klein Chineesje. De vrouw duwde haar kindje in mijn handen en ik moest op de foto samen met het klein Chineesje! Ik stond daar met het kind in mijn handen, echt een grappig zicht! En het gebeurt ook alleen bij mij, want Katrien en Jonas hadden er echt niet zoveel last van. Ik was beter met het kindje weggelopen, want hij was echt schattig! Maar ook in de Verboden Stad werd ik om de zoveel tijd aangesproken om op de foto te staan met iemand of kwam er iemand voorbij die een foto trok, zonder te vragen dan. Ik versta ook echt niet waarom, want er lopen zoveel toeristen rond in de Verboden Stad. Waarom moeten ze dan allemaal een foto hebben van mij?! Maar er bezoeken ook veel Chinezen de Verboden Stad. Dit zijn dan Chinezen die van een andere stad komen, waar geen toeristen komen en wanneer die dan in Beijing zijn, zien ze al die buitenlanders die ze nog nooit gezien hebben en die mensen willen dan een foto. Dat snap ik nog, maar ze mogen dan toch andere buitenlanders kiezen. Ik heb vandaag echt gevoeld hoe het moet zijn als celebrity, als je ergens komt en mensen beginnen direct een foto van je te nemen.
Maar dus, de Verboden Stad. Het was ook best de moeite. Het is echt een hele stad volledig omringd door muren. Maar het is echt groot en je kan er blijven in wandelen. Maar vandaag was er echt enorm veel volk. Het leek alsof alle Chinezen en alle toeristen vandaag hadden gepland om naar de Verboden Stad te gaan. Je moest soms echt aanschuiven om ergens door te kunnen of je tussen een massa wurmen om een foto te kunnen trekken van de binnenkant van een tempel. Alles lijkt ook zo op elkaar: je komt meestal door een poort op een plein, dat plein is mega groot en er staan enkele tempels op. Je kan niet binnen in de tempels, maar kan wel aan de deuren en poorten naar binnen kijken als je door de massa Chinezen geraakt. Ga je dan naar de volgende poort, zie je weer exact hetzelfde (alle, voor ons toch). Maar het achterste gedeelte was met een park, kleinere tempels, vijvertjes met vissen, lentebloesems, rare rotsen,... Door het mooie weer was het echt leuk om daar rond te lopen. We bezochten ook enkele kleine museums met een paar ‘relikwieën' van de keizers die er gewoond hadden, een museumpje met schilderijen,... We hebben ook een terrasje gedaan in de zon (echt zalig) en liepen eigenlijk gewoon door de hele stad. We hebben dus best wat kilometers afgelegd.
Na de Verboden Stad zijn we nog naar Xidan geweest en hebben we daar even rond gelopen in de shopping malls met allemaal brol en kleine spulletjes. Ik heb teenslippers gekocht omdat het hier mooi weer begint te worden en ik er geen heb. Maar voor de rest heb ik mij ingehouden, ook omdat ik wat moe werd van de hele dag te lopen. We zijn dan maar naar huis gegaan en hebben wat op ons gemak gezeten.
's Avonds zijn Katrien en ik nog gaan eten. Maar omdat we al laat waren, 21u, (en de meeste restaurants hier toch beginnen opruimen rond 21u-22u) kozen we snel een restaurant om iets te eten. Maar al snel bleek het niet de beste keuze. De kaart had geen prentjes van het eten, zoals de meeste restaurants en de meeste gerechten zagen er echt raar uit. We namen de ‘beste' gerechten eruit: chicken legs mushrooms, lam meat, sweet potatoes en noodles. Dit hoorde er nog normaal uit. Toen kwamen ze een kokende pot op ons tafel brengen, met kokend water eromheen, daarna ons eten. Blijkbaar moesten we alles nog zelf koken. Het enige wat we niet echt konden terugvinden was de kip. We hadden iets raars gekregen, maar het trok helemaal niet op kip. We gooiden alles in het kokende water en proefden. Maar het eten beviel me niet echt. Op de noodles moest je blijven kauwen, het lamsvlees smaakte echt naar niets, de zoete patatten waren niet echt mijn ding en het kipding was echt niet lekker. Geen groot succes dus! We hebben stiekem wat eten in het water gegooid zodat het leek alsof we meer hadden gegeten. Toen we de rekening vroegen begonnen we ons eigenlijk af te vragen wat het kipding nu was en na een kleine analyse wisten we het... Chicken legs mushrooms = echte kippenpoten met champignonnes! Eikes! Daarom smaakte dat zo slecht! Maar nu kan ik wel zeggen dat ik dat eens gegeten heb. We zijn daarna nog naar de McDonald's gelopen om een hamburger te eten, want we hadden allebei nog honger! En het heeft ook echt gesmaakt, na de vieze kippenpoten!