Hey! Het is een tijdje geleden dat ik nog iets gepost heb, maar hier ben ik weer met een paar verhaaltjes van mijn weekend!

Vrijdagavond ben ik samen met Henry naar het verwelkomingsfeestje geweest van onze school. Katrien was die dag ziek en kon niet meegaan. We moesten dus met 2 op stap.Onze schoolorganiseert elke maand zo'n feestje voor alle studenten die ondertussen zijn toegekomen. Je kan dan kennismaken met elkaar, gezellig wat praten en ondertussen wat eten en drinken. Het was dus best nog gezellig! Ik wist ook niet dat er zoveel studenten waren op ons school en ook zoveel nationaliteiten: Duitsers, Amerikanen, Fransen, Zweden, Koreanen, Chinezen (van ergens anders in China), Italianen, Hollanders,... noem maar op, het zit er allemaal! :) We hebben zelfs een Amerikaan gezien die sprekend op diene dikke van Lost trekt en juist hetzelfde praat! We zijn er naartoe gegaan en wat bleek: hij kwam van Texas, had geen tv en had nog nooit Lost gezien! En dat voor een Amerikaan! Maar hij was echt wel grappig: een baardje, een pet, een hemdje, bier in zijn handen, een buikje... Hij leek er echt goed op! Er waren ook enkele kleine optredens van een jongen die op een traditionele Chinese fluit speelde en van een gitaarspeler met een tamtammer (of zoiets in die aard, maar kan niet op de naam van het instrument komen).
Om 23u was het feestje gedaan en werd iedereen naar buiten gekuist, we moesten echt weg. Ik ben dan nog met Henry naar een optreden geweest aan de andere kant van Beijing. Henry was uitgenodigd door zijn collega's om erheen te komen en ik ben dan maar meegegaan. We hebben zijn collega het laten uitleggen aan de taxichauffeur via de telefoon en die heeft ons op de locatie gebracht terwijl wij langs geen kanten wisten waar we zaten. Maar doordat we waren blijven hangen op het feestje van onze school, waren we een beetje te laat en hebben we slechts 1 liedje meer gezien. Maar daarna waren er nog groepjes: de ene een beetje beter dan de andere! :) Maar het is gewoon helemaal anders dan bij ons in België, zeker omdat de groepjes in het Chinees zingen, wat echt raar klinkt! Op het einde hebben we wel nog een leuk groepje gezien van 3 jongens, die best wel nog goed waren. De optredens waren in een alternatieve club, waar je veel buitenlanders zag. Ik vroeg me echt af van waar die allemaal kwamen. Het waren ook allemaal alternatieve mensen, die echt nog in de club pasten. Maar toch raar om te zien... Zo hebben we ook een man gezien die echt sprekend op Borat leek. (We zijn die avond een paar look-a-likes tegengekomen). Hij had een snorretje, geen mooie tanden, had een beetje hetzelfde haar,... Ik denk dat we daar nog een uurtje hebben gezeten, tot de collega's van Henry het beu waren. Ze hebben ons dan nog meegenomen naar een café (weer naar de andere kant van Beijing en weer wisten Henry en ik totaal niet waar we waren). In de taxi waren ze aan het vertellen dat het een heel leuke club was, heel bekend enzo. Dus ik verwachte eigenlijk wel veel, maar toen we aankwamen werden deze verwachtingen niet ingevuld. Er was niemand in het café, behalve 2 personen: de café-uitbater en een eenzame gamer die op groot scherm op World of Wardcraft aan het spelen was. Een beetje een stamcafé voor nerds eigenlijk :) Maar we hebben er ons eigenlijk nog best geamuseerd. Wij waren met veel, zorgden voor een beetje ambiance, er stond een kickertafel, er hing een dartsbord en Henry zijn collega kende de barman en mocht gratis cocktails maken (jammer dat ze er echt niets van kon, want haar cocktails waren echt niet lekker!). Rond 3u hebben we een taxi gebeld en zijn we naar huis gereden. Onderweg probeerde ik me te oriënteren, maar zonder veel succes. We hebben een hele poos gereden in de taxi, maar uiteindelijk heeft het ons maar 4€ gekost om naar huis te geraken (wat heel goedkoop is ivg met Belgie en zeker als je weet welke afstand we gedaan hebben).
Mijn eerste nacht in het uitgangsleven van Beijing was dus niet zo spectaculair, maar was best wel nog leuk! Volgend weekend ga ik zeker opnieuw op verkenning!

x