Vandaag heb ik eerst en vooral een beetje uitgeslapen. Hier een hele week werken is behoorlijk druk en vermoeiend en dan nog eens uitgeweest gisterenavond... Ik had het nodig! Maar tegen 13u zijn we in actie geschoten en zijn we met 3 (Henry, Katrien en ik) op avontuur vertrokken. Het plan was: eerst naar een shoppingcentrum met allemaal elektronica en dingen voor de computer en daarna naar het Olympische dorp!
We namen de metro voor het shoppingcentrum en kwamen terecht in een deel van Beijing waar we nog niet geweest waren. Maar we wisten langs geen kanten waar het shoppingcentrum was en hebben dan ook behoorlijk lang gewandeld in de buurt, het aan een paar Chinezen proberen duidelijk maken dat we het niet vonden, nog maar eens gewandeld,... Onderweg hebben we iets grappig gezien! Ik weet niet of ik het op mijn blog al specifiek vermeld heb, maar hier in Beijing spuwen de mensen echt wel veel op straat! Je loopt dan op je gemak in de stad en dan hoor je naast je plots een vuile rochel en dan zie je die persoon naast je spuwen! Echt vuil eigenlijk! Je kan hier aan veel wennen (vb. het drukke verkeer, de mensen die je aanstaren,...) maar aan het spuwen wen ik zeker niet! Nu waren we aan het wandelen op zoek naar het shoppingcentrum toen we een klein kindje passeerden. Op het moment dat we hem voorbij kwamen begon hij ook plots te rochelen en spuwde voor ons op de grond! Het was eigenlijk best nog schattig, want hij kon totaal niet spuwen en speekte eigenlijk bijna op zijn eigen voeten! Maar het wordt hier dus van kinds af aan geleerd om op de grond te spuwen, schandalig eigenlijk!

Na een lange tijd te hebben gewandeld, hebben we eindelijk het shoppingcentrum voor elektronica gevonden. Maar geloof me het was de moeite waard! 5 verdiepingen vol met materiaal en accesoires voor de computer of andere elektronische dingen: Ipods, GSM's, computers, laptops, webcams, hardware, computerspelletjes,... Ze hadden gewoon alles! Echt gigantisch! Maar het was er wel een grote chaos! Je had op elke verdieping enorm veel kleine kraampjes, elke verkoper probeerde je aan te spreken opdat je toch maar iets zou kopen bij hem/haar, er liep enorm veel volk,... Ik heb daar een webcam gekocht voor 10€, wat ik toch een koopje vind! Het is een webcam die trekt op een legermannetje (het gezicht). Hij heeft een helmpje op, en zijn neus is de camera die je kan scherp stellen. Zijn ogen zijn lichtjes die ik kan aanzetten als de kamer te donker is en zijn mond is een microfoon. Henry heeft me geholpen met afbieden en voor 10€ was hij dus voor mij!

Na het shoppingcentrum zijn we naar het Olympische dorp geweest. Dit is dan weer totaal iets anders en je ziet ook echt dat dit gemaakt werd om indruk te maken op alle buitenlanders die 2 jaar geleden naar de Olympische Spelen kwamen! Het is er enorm groot, er zijn daar enorme boulevards (waar geen auto's rijden), er lopen veel verkopers die je allerlei brolligheden willen aansmeren, er lopen veel meer toeristen,... Maar toch was het leuk dit eens te zien! Iedeeen heeft waarschijnlijk wel al gehoord van het 'vogelsnest' en van de 'watercube' maar het is toch leuk om dit ook eens in het echt te zien. Het stadium is echt mooi gebouwd en er zit in alles dezelfde structuur (zozijn de vloer van de gangen van het stadium, de structuur van de bloemperken op het plein voor het stadium en het stadium zelf allemaal in dezelfde vormen). We zijn ook in het stadium geweest, maar echt veel is er binnenin niet te zien.
Ook het zwembad zag er echt mooi uit! Maar we hebben lang moeten wachten tot de lichten aangingen. We waren er een beetje te vroeg aangekomen (het was nog niet donker), maar omdat we er nu toch waren hebben we besloten om toch te wachten. Toen we daar op een bankje zaten op het plein, is er nog iets grappig gebeurd. Plots kwamen er 2 Chinezen naar ons toegelopen en vroegen aan mij en Katrien of we niet samen met hen op de foto wouden. Mega vreemd eigenlijk, maar we hebben het toch gedaan! Ik weet totaal niet wat de bedoeling was, of waarom ze het wouden, maar ik voelde me echt een plaatselijke attractie.
Na een uur te hebben gewacht, gingen de lichten van het zwembad dan eindelijk aan (voor diegene die niet weten waarover ik het heb: je moet het eens opzoeken op Google ofzo. Watercube in Beijing). Maar ze bleven enkel blauw (terwijl ze echt kunnen veranderen van kleur). We hebben dan nog een poos staan wachten in de hoop dat er andere kleuren kwamen, maar zonder veel resultaat! We hebben welgeteld 3 roze vakjes gezien aan een andere kant van het gebouw, maar die gingen dan plots ook weer uit en werden ook blauw (waarschijnlijk hadden ze plots door dat die vakjes per ongeluk roze waren en hebben ze ze weer veranderd naar blauw).

Al bij al was het eigenlijk nog een leuke dag. We zijn die avond nog gaan eten op restaurant maar zijn 's avonds gewoon thuis gebleven. Ik was moe van de avond ervoor en ook Katrien wou het liever rustig houden. We zijn beginnen kijken naar een film, maar omdat we allebei in slaap vielen zijn we in ons bed gekropen.
Besluit: onze zaterdag was best geslaagd!