Zondag zou normaal een luie dag worden voor verschillende redenen:
- Zondag is nu eenmaal een luie dag
- We moeten aan ons eindwerk werken (anders geraakt het nooit af)
- We moeten huiswerk maken voor onze Chinese les
- We waren stijf van de Chinese muur
Maar het is dus geen luie dag geworden. Katrien haar pc is gecrasht en ze kreeg hem niet meer aan. (Nadat we thuisgekomen waren van onze avond, wou ze nog eens haar mails checken of kijken of er iemand op msn zat omdat het nog niet zo laat was. Maar ze kreeg haar computer dus niet meer aan de praat.) Dus ‘s morgens zijn we een hele tijd bezig geweest om haar pc te proberen maken. Eerst hebben we zelf geprobeerd, maar zonder succes. We zijn dan naar Henry gegaan omdat hij een nog grotere computernerd is dan ons, maar ook hij kon niet helpen. We zouden hem dus moeten binnen doen bij een ‘computermaakman'. Tegen dat we eindelijk terug thuis waren had ik echt geen zin meer in eindwerk en besloten we om samen met Henry naar Silkstreet te gaan. Dat is ook 1 van de shoppingscentra in Beijing, maar het is wel de ergste denk ik. Ze klampen je overal, vragen je constant om iets te kopen, ze zijn harder in het afbieden,... Ik was echt volledig kapot toen we terug thuis waren. Ik was stijf van de muur, ik was moe, ik was uitgeput van de hele tijd af te bieden en wou eigenlijk echt alleen nog maar slapen zodat ik uitgerust zou zijn voor mijn verjaardag. Maar we hebben wel zotte koopjes gedaan (alweer): 4 paar allstars voor 20€, 4 sjaals voor 20€, een trui van Adiddas voor 6€,... Zelf heb ik niets gekocht (omdat ik vond dat ik al veel had gekocht hier in China), enkel 2 cadeautjes, maar dus niets voor mezelf. We hebben wel zotte dingen gedaan bij het winkeltje voor de sjaaltjes. We wouden 4 sjaals kopen: 2 zijden sjaals voor Katrien, en dan nog 1 sjaal voor mij en nog 1 voor Katrien (weet niet meer juist welke stof het is). Ze lijken echt nog van goede kwaliteit maar toen we vroegen naar de prijs verschoten we toch even: 2500RMB!! Dat komt overeen met 250€ voor 4 sjaals! Dikke afzetterij met andere woorden! Ik heb geprobeerd bij een mevrouw om af te bieden voor mijn sjaal en wou er max. 4€ (40RMB) voor betalen, maar ze plooide niet! Ze heeft me zelf op een stoel gezet, stond bijna over mij gebogen, zodat ik zeker niet weg kon lopen. Maar na een kwartier te hebben gediscusieerd, was ik het beu! Zo dierbaar was de sjaal nu ook niet voor mij! Ik ben dus maar weggelopen. Ondertussen had Katrien meer succes, zij was aan het afbieden bij een jongen en die plooide duidelijk veel meer! Ze heeft 4 sjaals kunnen krijgen (inclusief de mijne) voor 200RMB, een tiende dus van het oorspronkelijke bedrag! Daaraan zie je hoe ze je eerst in't zak proberen zetten. Daarna had ik er wel genoeg van en zijn we naar huis gegaan waar ik nog snel mijn Chinees heb geleerd en in mijn bed ben gekropen.

x