Zaterdag zijn we naar Tianjin geweest. Dit is de 5^e grootste stad van China en ligt op ongeveer 300km van Beijing. Het oorspronkelijke plan was om naar Datong te gaan. Daar kan je gaan kijken naar tempels die tegen de rotsen zijn gebouwd en daar hebben ze ook reuze Boeddhabeelden. Maar toen we de ticketen voor de trein wouden bestellen, was alles al uitverkocht. Het is immers 6u rijden met de trein naar Datong en wij wouden met de nachttrein gaan, aangezien je anders je hele dag kwijt bent. Maar die was dus al helemaal volzet, waardoor we een B-plan moesten zoeken. Dit werd dan Tianjin. Tianjin is een grote havenstad op ongeveer 30km van de zee. Zaterdagmorgen om 9u hadden we onze trein. En aangezien we ons in 't zak had laten zetten (eigenlijk verstonden we ze gewoon niet goed), hadden we tickets voor de trage trein. 2u onderweg naar Tianjin. Het station was eerst en vooral helemaal niet zoals de stations die wij in Belgie kennen. In Beijing zijn er 4 stations en allevier trekken ze echt op een luchthaven! Ze zijn enorm groot, er zijn enorme wachthallen waar mensen languit liggen te slapen met al hun valiezen bij zich, je hebt ook een soort ‘gates' waar je moet aanschuiven om dan via een brugje over de sporen naar je perron te gaan, iedereen heeft ook al een op voorhand gereserveerde plaats en je komt best op tijd, want anders mag je gedurende je hele reis rechtstaan (ook al heb je een plaats). Wij waren gelukkig goed op tijd, want het was enorm druk. Het was dit weekend ook een verlengd weekend voor de Chinezen en het leek alsof iedereen op reis ging, zoveel volk! Onze trein was een slaaptrein, met allemaal kleine cabines met bedden in 3 verdiepingen. Maar omdat de trein nu niet werk gebruikt als slaaptrein, werden de onderste bedden gebruikt als stoelen en moest je per 4 op een bed gaan zitten. We hadden 3 plaatsen op de trein, in kotje Nr. 3, maar toen we daar aankwamen zat dit al bijna helemaal vol. Katrien is direct op een bed gekropen op de 2^e verdieping, Henry en ik hebben ons er vanonder nog ergens tussengepropt. Maar na een tijdje hebben we ook besloten om op de bedden te kruipen, want 2u bijna op elkaar zitten, terwijl je nog een poging wilt doen om te slapen, is niet zo aangenaam. Van het uitzicht kon je ook niet genieten, gewoon omdat er niet veel te zien was onderweg. We hebben dan maar alledrie nog een tukje gedaan.
Eindelijk aangekomen in Tianjin, ondertussen al 11.15u, zijn we direct iets gaan eten. Daarna zijn we onze tocht begonnen door de stad. Ik was te koppig om een kaart te kopen en besloot om op mijn gevoel af te gaan. We zijn niet verkeerd gelopen, maar we hebben ook niet veel interessante dingen gezien. Je zag echt overal banken (financiële instellingen) en we liepen ook niet in het toeristische gedeelte van Tianjin. Achteraf bleek dat ik rond de winkelstraten was gelopen, wat positief was, want nu hadden we daar toch al geen geld aan opgedaan en hadden we daar ook niet veel tijd aan besteed. Na een paar uur wandelen hebben we dan toch maar een kaart gekocht, om ons te oriënteren en om de meer toeristische dingen van Tianjin te zoeken. In de verte zagen we wel al de radio- en televisietoren staan, de 3^e grootste toren van China. We zijn maar in die richting gelopen, want een beetje verder had je daar ook een waterpark met vijvers. De hoge toren was eigenlijk niet zo spectaculair. Hij staat wel in het water en is inderdaad hoog, maar hij is echt lelijk. Het is gewoon van beton, zonder ramen of andere versiering en ergens in de hoogte heb je een uitkijkpunt. Daar hebben we even een pauze genomen want we waren toch al een tijdje aan het stappen. Henry is al voor ons op het platform van de toren gegaan om de vijver over te steken naar de andere kant, maar toen Katrien en ik wouden vertrekken, werden we tegengehouden door de bewaakster. We mochten er niet meer op en moesten betalen, ondanks dat we niet op de toren wouden. Probeer dat maar eens uit te leggen... Heb dan gebeld naar Henry en mijn telefoon aan die mevrouw gegeven en Henry heeft het kunnen uitleggen waardoor we er toch nog op mochten. Chance, want het was anders een serieuze tour rond de vijver. Daarna zijn we naar het waterpark gegaan. Het leek een beetje op de efteling, met allemaal van die huisjes voor kleine kinderen aan de ingang. Als we verder gingen kwamen we in een klein pretpark terecht, eigenlijk niet zo spectaculair, zeker omdat ik niet zo'n pretpark-ganger ben. We zijn wel op het reuzenrad geweest om eens een uitzicht te hebben op de omgeving. Maar door de smog en door de hoge gebouwen kan je hier eigenlijk niet zo ver kijken. Later kwamen we te weten dat Tianjin nog een reuzenrad heeft dat veel groter is, dus dat we eigenlijk een beetje dom waren geweest. Maar het was wel eens plezant om te doen. Daarna hebben we een taxi genomen terug naar het centrum van Tianjin en zijn we toch eens door de winkelstraten gelopen. Die zagen er hetzelfde uit als de rest van China. Enorm veel winkels, enorm groot, maar ook allemaal dezelfde winkels, met heel veel mensen, veel brolwinkels, maar ook veel merkkledij. Van daaruit hebben we een kleine brommertaxi genomen naar het Italiaanse dorp. Zo'n brommertje is een driewieler, waar je vanachter met 4 kan opzitten in een klein cabinetje. Het is ook goedkoper dan een gewone taxi, maar het gaat wel trager. Vré grappig eigenlijk. In het Italiaanse dorp hebben we eerst heel even rondgelopen, want zo groot was het niet. We zagen daar een koppel dat ging trouwen en hun foto's aan het trekken was. De vrouw had een knalroze kleed aan en de man had een zalmroze pak aan! Fout! Heb er toch een foto van genomen! J Achteraf hoorden we wel dat de kleur van het trouwkleed een bepaalde betekenis heeft. Een roze trouwkleed betekent hier dat je voor de tweede keer trouwt en normaal wordt er altijd een rood kleed gedragen. Anders dan bij ons dus... Daarna zijn we Italiaanse pizza gaan eten! Mmmm! Het was een dure pizza in vergelijking met het eten dat we hier normaal eten, maar het heeft me wel gesmaakt! Na al die rijst eens iets anders! Aan de inkom stond er ook een bord met daarop: 1 pizza kopen, is 1 pizza gratis. Maar toen we het vroegen, bleek dat je je gratis pizza maar de volgende keer kreeg als je nog eens opnieuw kwam. Geen gratis pizza dus... Toen we gedaan hadden was het nog maar 20u, maar we hadden wel maar onze trein terug naar Beijing om 22.45u (de laatste trein). Maar we wisten echt niet meer wat te doen. Er is ook niets meer open dat je kan bezoeken na 17u, dus besloten we om de tijd wat te vullen door gewoon door de straten van Tianjin te lopen. Veel is er daar niet te zien, en de straten zijn eerder verlaten 's nachts. Op een tochtje door een veld na, waar we van die vliegende zakjes met vuur hebben gezien en mensen die in de donker aan het vliegeren waren, een straat vol met kerstversiering (die mensen wisten duidelijk niet dat het geen kerstmis meer is) en een heel saai winkelcentrum, hebben we eigenlijk niets spectaculair gezien. Gewoon wat rondgelopen, ons wat beziggehouden en wat mopjes gemaakt. Uiteindelijk zijn we toch naar het station gegaan (ook daar is het een semi-luchthaven), om op onze trein te stappen. En deze keer hadden we een hogesnelheidstrein. Op een half uur zouden we normaal terug in Beijing staan (in plaats van 2u in het doorgaan)! Ik was erg moe van de hele dag te stappen maar wou toch nog wakker blijven om te kunnen zien welke snelheid we haalden. In het begin vertrokken we langzaam, maar dan begon de trein op te trekken. Het laatste wat ik gezien heb voor ik in slaap viel was dat we 330km/u reden! Echt heel snel! En op een half uur stonden we inderdaad in Beijing. We hebben een taxi naar huis genomen, waar ook ons 2^e nieuwe kotgenoot was toegekomen. We hebben ze die avond niet meer gezien en zijn allebei uitgeteld gaan slapen. Tianjin was niet spectaculair, maar ik heb me er wel geamuseerd.